هپاتیت

هپا تيت   A     -     B  -     C

 مقدمه

 هپاتیت به معنای التهاب گسترده ی كبد است. حرفB كه در جلوی آن نوشته می شود نوع عامل آن را كه نوعی ویروس است نشان می دهد. هپاتیت یا التهاب كبد علل زیادی دارد كه عبارتند از داروها، انگلها، ویروسها و بعضی از بیماریهای خود ایمنی . انواع شایع هپاتیت ویروسی عبارت اند از :A وB وC وD(1) .

هپاتیتB در اثر ویروس نوعB به وجود می آید كه از طریق خون آلوده، سرنگ های آلوده و غیر استریل و یا در زمان زایمان از مادر هپاتیتی به نوزاد سالم منتقل می شود. مهمترین روش انتقال آن از طریق پوستی است. (اگر مادر هپاتیتی به نوزاد خود شیر بدهد، نوزاد دچار هپاتیتB نمی شود.)

علایم هپاتیتB : ابتدا بیمار دچار علائم غیر اختصاصی می شود كه این علائم در هر بیماری دیگر نیز دیده می شود. این علایم عبارت اند از: بزرگ شدن كبد ، ناراحتی های معده و روده ، سردرد ، بی اشتهایی ، تهوع و استفراغ ، خستگی، درد مفاصل و تب . زردی از علائم دیگر آن است كه بهترین محل برای تشخیص زردی ، سفیدی چشم است.

تشخیص بیماری از طریق آزمایشات خونی و اندازه گیری آنتی كور( عامل بیماری زا)  B و آنتی ژن ( هر ماده ای كه قادر باشد در شرایط خاص پاسخ ایمنی اختصاصی تولید كند )B می باشد.

درمان هپاتیتBبه این ترتیب است كه بدن انسان به مرور زمان آنتی كورB می سازد و بعد از مدتی تكثیر و تولید ویروسB در كبد محدود می شود و كم كم كار كبد به حالت طبیعی بر می گردد و زردی از بین می رود و افزایش آنزیمهای كبدی، كاهش پیدا می كند و به مرز طبیعی بر می گردد.

در مواردی ، بعضی از افراد مبتلا به هپاتیت حاد دچار نارسایی كبد می شوند كه در صورت عدم درمان می تواند كشنده باشد.

 اگر علائم خونی هپاتیتD بیش از شش ماه طول بكشد ، به آن هپاتیت مزمنB می گویند.در مواردی افراد مبتلا به هپاتیت مزمنB دچار سیروز ( بیماری مزمن كبدی كه در این حالت كبد تیره رنگ شده و به نحو مشخصی گره دار می شود . سیروز قابل علاج نیست ولی در صورت حذف عامل ایجاد كننده آن می توان از پیشرفت بیماری جلوگیری كرد . علایم سیروز عبارت اند از : خستگی ، كاهش وزن ، استفراغ خون و ناراحتی های گوارشی ) می شوند.

اگر فردی دچار هپاتیتB شد بایستی تمام اعضای خانواده او نیز از نظر هپاتیتB بررسی و در صورت لزوم واكسیناسیون هپاتیتB نیز انجام شود.

واكسیناسیون هپاتیتB در مراكز بهداشتی درمان انجام می شود. در كلیه نوزادان واكسیناسیون بر علیه هپاتیتB در زمان تولد،5 /1 ماهگی ( یك ونیم  ماهگی) و 9 ماهگی انجام می شود. (براساس برنامه طرح واكسیناسیون ملی ایران انجام واكسیناسیون شامل كودكانی است كه سال 1372 به بعد متولد شده اند.) واكسیناسیون به مدت 5 سال در 90% افراد مصونیت می دهد. اصول رعایت بهداشتی و وسایل استریل پزشكی در كلینك ها از دندانپزشكی ها و مراكز دیالیز و مراكز انتقال خون و انجام واكسیناسیون هپاتیتB از راههای مؤثر در كاهش این بیماری است.

1 – در هپاتیتA ، انتقال ویروس از راه مدفوع به دهان است. در هپاتیتB انتقال ویروس از راه خون و مایعات به بدن است . در هپاتیتC تماس با خون آلوده از راه سوزن های آلوده ، تماس جنسی یا بزاق انجام می گیرد

  آلودگی همزمان به HIV و ويروس هپاتيت C

. افرادی که حامل HIV می باشند، به خصوص معتادانی که مواد مخدر تزريقی استفاده می کنند، ممکن است که ويروس هپاتيت C (التهاب کبد) را نيز با خود حمل کنند.
2. بيماری هپاتيت C در افرادی که حامل HIV هستند، جدی تر و خطرناک تر است.
3. بسياری از بيماران مبتلا به هپاتيت C هيچگونه علايمی از اين بيماری نشان نمی دهند.
4. بيماری هپاتيت C (التهاب کبد) قابل معالجه است.

1. يکی از راه های آلودگی به HIV تزريق مواد مخدر است. تزريق مواد مخدر همچنين يکی از راه های اصلی شناخته شده آلودگی به ويروس هپاتيت C نيز است. در حقيقت 50 درصد تا 90 درصد افرادی که از طريق تزريق مواد مخدر آلوده به HIV شده اند، همزمان مبتلا به بيماری هپاتيت C می باشند.
1-عفونت به ويروس هپاتيت C در اشخاصی که آلوده به HIV می باشند جدی تر می باشد.
2. ويروس هپاتيت C می تواند به کبد آسيب رساند و همچنين در معالجه HIV می تواند تاثير منفی داشته باشد. بنابراين افرادی که آلوده به HIV می باشند، بايد مطمئن شوند که ناقل ويروس هپاتيت C نمی باشند و تمام پيشگيری ها و اقدامات لازم برای جلوگيری از آلوده شدن همزمان به ويروس هپاتيت C را به عمل آورند.
3. بسياری از افرادی که دچار بيماری هپاتيت C می باشند، هيچگونه علايمی از اين بيماری را در خود بروز نمی دهند. بنابراين خون اين افراد بايد مورد آزمايش قرار گيرد اگر جواب آزمايش نشان دهنده آلودگی به ويروس هپاتيت C باشد، پزشک می بايست قطعه کوچکی از کبد را برداشته (بيوپسی Biopsy/ ) تا از اين راه ميزان خسارت وارده به کبد را مشخص کند.
4. معالجه ويروس هپاتيت C در بيماران مزمن (بيمارانی که اين ويروس را برای مدت طولانی با خود مل کرده اند)، حتی برای افراد آلوده به HIV ، انجام پذير است.

آلوده شدن به ويروس هپاتيت C

بيماران هموفيلی که قبل از سال 1367 هجری شمسی (1987 ميلادی) فرآورده های خونی دريافت کرده اند.

اين ويروس همچنين می تواند:

* از طريق آميزش جنسی
* از طريق مادر به نوزاد منتقل شود.

ولی در هر حالت خطرانتقال ويروس هپاتيت C کمتر از خطر انتقال HIV است.
 

راه های جلوگيری از آلوده شدن به ويروس هپاتيت C

1. تزريق مواد مخدر از مهم ترين راه های انتقال ويروس هپاتيت C است. بهترين راه جلوگيری از آلوده شدن به ويروس هپاتيت C ، عدم استفاده از هرگونه مواد مخدر تزريقی می باشد.
2. اگر همچنان نمی توانيد مواد مخدر ديگری مانند مواد مخدر دودی جايگزين مواد مخدر تزريقی کنيد، حتماً سوزن يا سرنگ يکبارمصرف، استفاده کنيد. در بعضی کشور ها از جمله ايران، مراکزی وجود دارند که سوزن و سرنگ يکبار مصرف در اختيار معتادان تزريقی قرار می دهند. تحت هيچ شرايطی از سوزن، سرنگ، قاشق، پنبه و ساير وسايل تزريق که قبلاً به خصوص از سوی ديگران مصرف شده است، استفاده نکنيد.
3. از هيچ وسيله ای که امکان آلوده شدن به خون را دارد، استفاده مشترک نکنيد، از جمله مسواک، تيغ، سوزن و غيره.
4. خالکوبی يا سوراخ کردن هر قسمت از بدن می تواند شما را در معرض خطر آلودگی به ويروس هپاتيت C قرار دهد.
5. در هنگام آميزش جنسی مراعات هرگونه راه های بهداشتی را انجام دهيد.
 

درمان بيماري هپا تيت      c
معمولاً دو نوع دارو به شکل منفرد و يا به صورت ترکيبی، برای بيمارانی که به مدت طولانی اين ويروس را با خود حمل می کنند، تجويز می شود.

درمان بيماری هپاتيت C مزمن به شرح زير می باشد:

1. پزشک معالج برای شما يک داروی ترکيبی ازدو دارو تجويز می کند.
2. دوره درمانی بين 6 تا 12 ماه به طول می انجامد. نوشيدن مشروبات الکلی در اين مدت اکيداً ممنوع می باشد.
3. همچنان توصيه می شود که واکسن های هپاتيت A و B نيز تزريق شود.

هنوز ثابت نشده است که آيا آلودگی به ويروس هپاتيت C همراه با آلودگی به HIV باعث گسترش فعاليت HIV و تضعيف سريع تر سيستم ايمنی بدن می شود.

معالجه اين ويروس هميشه موفقيت آميز نمی باشد ولی می تواند به بيمارانی که به HIV آلوده می باشند، کمک کند.

توجه: تنها پزشک معالج صلاحيت دارد که تصميم بگيرد، چه زمانی بايد درمان شروع شود و چه نوع دارويی می بايست تجويز شود.
 

  كبد چيست و اهميت آن كدام است؟

كبد همان جگر سياه در اصطلاح عاميانه است و يكي از نقشهاي مهم آن در آماده‌سازي مواد غذايي مصرف شده و تجزيه آنها به منظور استفاده سلولهاي بدن از آنها مي‌باشد.

هپاتيت (يرقان يا زردي) چيست و علتهاي آن كدام است؟

هپاتيت التهاب و آزردگي سلولهاي كبدي است و در اثر عوامل مختلفي همچون: ويروسها، ميكروبها، داروها، بيماريهاي ارثي و مصرف مشروبات الكلي و .... به وجود مي‌آيد اما مهمترين اين عوامل ويروسها هستند.

 هپاتیت آ :از طریق دهانی مدفوعی منتقل می شود

عمدتا از طریق غذاها یا مایعات آلوده منتقل می شود   دوره بیماری  ممکن

چهار تا هشت هفته طو ل بکشد بهبود یافتن در هپاتیت آ  امری طبیعی است بی اشتهایی امر طبیعی است  علایم اولیه بوده   بعد ممکن ادار تیره ظاهر شود

چند روزبعدازشروع بیماری کبد وطحال بزرگ میشود

اقدامات طبی: استراحت  دادن/ غذای اندک و مکرر/تشویق به فعالیت تدریجی

بیمار معمولا در خانه درمان می شود  بهداشت باید دقیق رعایت شود.در

کسانی که حلزون می خورند دیده شده

 بیمارانی که به این هپاتیت مبتلا می شوند نسبت به بوی سیگار وبوهای تند تنفر دارند

 

 هپاتيت \cراههاي انتقال:

 

1- تزريق خون يا فرآورده‌هاي خوني آلوده

2- تماس با خون افراد آلوده

3- استفاده از سرنگ و تيغ مشترك

4- استفاده از وسايل آلوده در خالكوبي و ختنه

5- آميزش جنسي با افراد آلودهانواع